Home Historia Powstania Publikacje Powstanie w internecie Klub m這dzie穎wy Archiwum Cele TPPW Linki Kontakt Autorzy
  Kalendarium Powstanie w Przem璚ie Powstanie w Siedlcu Powstanie w Wolsztynie Powstanie w K瑿這wie Republika wi皻no Powsta鎍y Pomniki, miejsca pami璚i Galeria Rocznice powstania
  Rola duchownych powiatu babimojskiego w powstaniu              
 

 

O Powstaniu Wielkopolskim w K瑿這wie

 

Biogramy powsta鎍闚 k瑿這wskich
Kotlarski Bronis豉w Matysik Micha
Koz這wski Franciszek Pawlik Andrzej
Lewandowski Czes豉w Sztukowski J霩ef - ks.
Marcinowski Maksymilian wietli雟ki Franciszek

 

Od pocz靖ku wybuchu powstania na prze這mie 1918/19 roku ca豉 Wielkopolska z uwag i wyczekiwaniem ws逝chiwa豉 si w doniesienia nadchodz鉍e z powsta鎍zego frontu. Tak by這 r闚nie w K瑿這wie, gdzie Niemcy stanowili tylko niewielki odsetek ludnoci. Kilka tygodni wczeniej zako鎍zy豉 si wielka wojna i do K瑿這wa wracali wojacy obeznani z broni, zaprawieni w bojach, karnych i zdyscyplinowanych. Bojowy nastr鎩 wyczekiwania udzieli si m這dzie篡 polskiej w K瑿這wie, kt鏎a w pierwszych dniach stycznia 1919 pod komend Stanis豉wa Ratajczaka w Towarzystwie Gimnastycznym Sok odbywa豉 獞iczenia wojskowe.

W warunkach niezupe軟ie jawnych grupa m篹czyzn przygotowywa豉 si na podj璚ie akcji powsta鎍zej. Kiedy w dniu 5 stycznia rozpocz窸y si walki o Wolsztyn, to w K瑿這wie nast雷i豉 mobilizacja ochotnik闚 i ka盥y z powsta鎍闚 ju wiedzia jaki jest zakres jego dzia豉nia. Komend nad ochotnikami - powsta鎍ami obj像 Bronis豉w Kotlarski, a formacja przyj窸a nazw Dru篡na K瑿這wska. Bardzo sprawnie przebieg這 przej璚ie miejscowej poczty przez Maxa Marcinowskiego i J霩efa Kotlarskiego. Drugim punktem strategicznym by豉 stacja kolejowa, kt r闚nie bardzo sprawnie przej像 Walenty Kotlarski.

Bronis豉w Kotlarski (z lewej) i Max Marcinowski

 

Wi璚ej o Bronis豉wie Kotlarskim www.leszno.interbit.pl/kotlarski.htm

Wi璚ej o Maxymilianie Marcinowskim http://www.keblowo.pl/aktualnosc,210.html

 

K瑿這wo oko這 roku 1910

(ze zbior闚 Fotopolska)

 

Szybkie i sprawne decyzje dru篡ny powsta鎍闚 k瑿這wskich sprawi造, 瞠 K瑿這wo w spos鏏 bezkrwawy i bez u篡cia broni, dnia 5.01.1918 roku zn闚 by這 polskie. Powsta鎍y mieli w豉sny proporzec z bia造m or貫m na czerwonym tle.

Zbiory Muzeum Regionalnego w Wolsztynie

 

Powsta鎍y k瑿這wscy uzyskali informacje, 瞠 z Nowej Soli jedzie na odsiecz wojskom niemieckim do Wolsztyna poci鉚 pancerny. Wobec takiego zagro瞠nia nie by這 chwili do stracenia. Powsta鎍y wypo篡czyli narz璠zia z Fabryki Maszyn Rolniczych nale蕨cej do Roberta Marcinowskiego i rozkr璚ili tory w pobli簑 stacji kolejowej, a szyny odnieli daleko od torowiska.

Powsta鎍y zorganizowali we wsi lokal wartowniczy, a w miejscach wa積ych takich jak mosty, luzy, przejcia, drogi, ustawiono posterunki i wys豉no patrole wartownicze od strony po逝dniowej i wschodniej.

Spodziewany poci鉚 pancerny dotar do K瑿這wa w dniu 5.01.1919 roku o godz. 4-tej po po逝dniu z jednym plutonem kulomiot闚 ci篹kich (ci篹kich karabin闚 maszynowych). K瑿這wscy powsta鎍y nie dysponowali w闚czas 瘸dnym karabinem i nie posiadali amunicji, dlatego nie mogli podj寞 innych dzia豉 w stosunku do obs逝gi poci鉚u pancernego, jak tylko pertraktacje. Poci鉚 nie m jecha z odsiecz do Wolsztyna, bo tory kolejowe by造 rozkr璚one. W tym samym czasie rozstrzyga造 si losy powsta鎍zej walki o Wolsztyn. To dzi瘯i akcji powsta鎍闚 z K瑿這wa i zatrzymaniu poci鉚u pancernego na stacji w K瑿這wie bitwa o Wolsztyn mia豉 豉godniejszy przebieg. Po pertraktacjach z k瑿這wskimi powsta鎍ami i po otrzymaniu rozkazu ze sztabu niemieckiego w Wolsztynie, poci鉚 pancerny opuci K瑿這wo i odjecha w kierunku Nowej Soli. Po zdobyciu Wolsztyna ppor. Stanis豉w Siuda zaproponowa dru篡nie powsta鎍闚 k瑿這wskich przy章czenie si do tych si powsta鎍zych, kt鏎e wysz造 z Wolsztyna i cigaj鉍 Niemc闚 sz造 w kierunku na Kopanic.

W pobliskim wi皻nie, w odleg這ci 5 km na po逝dnie od K瑿這wa, dynamiczny rozw鎩 Powstania Wielkopolskiego z niepokojem ledzi Emil Gustaw Hegemann, tamtejszy pastor, cz這wiek konsekwentny, energiczny i kt鏎y w przesz這ci by oficerem armii pruskiej. Ziemie na kt鏎ych le瘸造 wsie wi皻no, Rudno i Wilcze geograficznie i historycznie nale瘸造 do Wielkopolski. Te wioski od redniowiecza przynale瘸造 do parafii K瑿這wo, a katolicy tam mieszkaj鉍y grzebali swoich bliskich zmar造ch na cmentarzu w K瑿這wie. W tych sprawach pastor ze wi皻na by doskonale zorientowany ale ilo Niemc闚, kt鏎zy na prze這mie 1918/19 mieszkali w wi皻nie pozwala豉 mu na podj璚ie pr鏏y wcielenia w 篡cie zuchwa貫go, cho ryzykownego planu. Ju 2.01.1919 roku pastor wyg這si p這mienne kazanie, w kt鏎ym znalaz造 si elementy polityczne o samostanowieniu narod闚. Pastor ze wi皻na by zatroskany o los Niemc闚 zamieszka造ch w jego parafii.

Gdy wyzwolenie Wolsztyna sta這 si faktem w dniu 5.01.1919 r., a wielu tamtejszych Niemc闚 uciek這, to pastor Hegemann niezw這cznie postanowi urzeczywistni sw鎩 plan i w dniu 6.01.1919 publicznie og這szono, 瞠 przez aklamacj powsta這 Wolne Pa雟two wi皻no (Freistaadt Schwenten). W powszechnym obiegu funkcjonowa豉 nazwa Republika wi皻no, kt鏎e mia這 by pa雟twem neutralnym. Do obrony granic Republiki wi皻no utworzono armi w sile 120 os鏏, pod bro zmobilizowano wszystkich m篹czyzn w wieku od 16. do 60. roku 篡cia. W dniu 6.01.1919 powo豉no r闚nie dziewi璚ioosobow komisj do pertraktacji z Polakami. W nawi頊ywaniu kontakt闚 mi璠zynarodowych osobicie uczestniczy prezydent wi皻na, pastor Hegemann.

Pierwsz zagraniczn wizyt pastor Hegemann z這篡 w K瑿這wie, dok鉅 wybra si 6.01.1919 roku, a w swoim pami皻niku na stronie 13 napisa:

Na tamtejszym dworcu znajdowa豉 si ca豉 masa ludzi, a na rynku zostalimy zatrzymani przez 100 uzbrojonych. Aby nie zrobiono nam krzywdy, wymusilimy na przewodnicz鉍ym gminy (so速ysie?) Jaskulskim, oraz by造m przewodnicz鉍ym gminy, a obecnym przyw鏚cy ruchu powsta鎍zego, samym Rogozi雟kim, by ca章 spraw om闚i w pokojach s逝瘺owych przewodnicz鉍ego gminy. Tam te po d逝gich rozmowach uzgodniono, 瞠 obie wsie utrzymaj stosunki pokojowe, 瞠 ludno cywilna nie b璠zie bra豉 udzia逝 w 瘸dnych dzia豉niach wojennych i 瞠 wi皻no zachowa prawa pa雟twa neutralnego. Osobicie poszed貫m do polskiego urz璠u pocztowego oraz do proboszcza Kami雟kiego, aby z tej strony zagwarantowa spok鎩 i porz鉅ek. Podczas rozm闚 ustalono r闚nie, 瞠 wi皻no nie powinno przyjmowa ani polskiego, ani niemieckiego wojska. Po powrocie delegacji do wi皻na, wys豉no do Obry robotnika Klemkego, aby i tam uznano nasze porozumienie. Tak wi璚 wi皻no by這 otoczone od p軟ocy i wschodu przez Polsk, a od po逝dnia i zachodu przez Niemcy i skazane samo na siebie. O porozumieniu o neutralnoci powiadomiono ochron granicy na l零ku, nie tylko stron polsk, ale i niemieck.

Mieszka鎍y K瑿這wa powiadomieni przez pos豉鎍a ze wi皻na o tym, 瞠 pastor ma zamiar przyjecha zgromadzili si wi瘯sz grup na stacji kolejowej. Pastor w swoim pami皻niku napisa, 瞠 w K瑿這wie na rynku czeka這 na niemieck delegacj 100 uzbrojonych, ale nie napisa, 瞠 uzbrojeni byli w kije i wid造, gdy w tym czasie nawet grupa powsta鎍闚 k瑿這wskich nie mia豉 karabin闚. Prawd natomiast jest, 瞠 grupa Polak闚 stoj鉍a na rynku by豉 niech皻nie nastawiona do Niemc闚 i nie chcieli delegacji niemieckiej dalej przepuci. Dopiero przez usilne dopominanie si pastora o rozmow z so速ysem spowodowa這, 瞠 w og鏊e dosz這 do takowych rozm闚. Pastor razem z delegacj nie mieli problem闚 ze swobodnym poruszaniem si po K瑿這wie, gdy bez przeszk鏚 dotarli ze stacji kolejowej do rynku, nast瘼nie wolno by這 im uda si do so速ysa, nast瘼nie byli na probostwie u ks. Kami雟kiego, odwiedzili tak瞠 poczt i z powrotem udali si na stacj kolejow. Pastor dok豉dnie obejrza przygotowanie K瑿這wa do akcji powsta鎍zej, wybada nastroje tutejszej ludnoci, potrafi tak poprowadzi rozmowy dyplomatyczne, 瞠 gmina K瑿這wo uzna豉 niezale積o Republiki wi皻no od administracji polskiej.

Wiadomoci o historycznych pertraktacjach mi璠zy wi皻nem, a K瑿這wem zaczerpn窸am z materia闚 zebranych przez Mariana Springera, kt鏎y w latach 1946 - 1950 by kierownikiem szko造 w wi皻nie, co moim zdaniem powoduje, 瞠 materia造 te s wiarygodne. Marian Springer w ksi嘀ce pt. "Chobienice. Zarys dziej" wydanej w Wolsztynie w roku 2001 opisa te odleg貫 fakty r闚nie na podstawie rozm闚 jakie odby ze wiadkami tamtych wydarze: Analizuj鉍 powy窺ze wspomnienia pastora, nale篡 zauwa篡, 瞠 jest ono wyj靖kowo oszcz璠ne w tre i lakoniczne. Wiadomym jednak jest, 瞠 owa wizyta dyplomatyczna nowo kreowanego szefa rz鉅u wi皻nia雟kiego, nie by豉 tak pomylna. Gdyby nie porednicz鉍a rola miejscowego proboszcza ks. Kami雟kiego (obaj duchowni utrzymywali z sob bliskie stosunki, ks. Kami雟ki uczy religii katolickiej w wi皻nie, a pastor Hegemann religii protestanckiej w K瑿這wie), by豉by si zako鎍zy豉 fiaskiem. Dow鏚ca plac闚ki powsta鎍zej w K瑿這wie Bronis豉w Kotlarski by w豉nie w tym czasie zaj皻y przygotowaniem ataku na wi皻no st鉅 zaskoczony nag章 wizyt wi皻nian, zbagatelizowa j i nie chcia z delegacj w og鏊e rozmawia. Powsta鎍y nie mieli zaufania do zagranicznych s零iad闚 i nie chcieli te udzieli pos逝chania ich prezydentowi. Dopiero autorytet i wstawiennictwo oraz solenne zapewnienia miejscowego proboszcza umo磧iwi造 pastorowi czciow realizacj swoich plan闚 i uzyskanie problematycznego sukcesu.

Nowo powsta貫mu pa雟twu grozi這 r闚nie niebezpiecze雟two ze strony powsta鎍闚 z Obry. St鉅 te Hegemann niezw這cznie przekaza odpis uk豉du wi皻nia雟kiego z K瑿這wa dow鏚ztwu powstania w Obrze, chor. Nikodemowi Wojtkowiakowi. I tam powsta鎍y nieprzychylnie ustosunkowali si do propozycji neutralnej republiki. Hegemann znalaz porednika w osobie w豉cicielki maj靖ku hr. Swinarskiej, kt鏎ej w zamian za interwencj obieca, 瞠 grunty b璠鉍e w豉snoci Hrabiny, a le蕨ce na terenie republiki zostan obj皻e statusem nienaruszalnoci. Dzi瘯i w豉cicielce Obry i Krutli r闚nie podpisano podobny uk豉d.

Ustalono, 瞠 granica pa雟twowa mi璠zy K瑿這wem a wi皻nem przebiega b璠zie przez 章ki po po逝dniowej stronie Kana逝 rodkowego Obry.

Powsta鎍y k瑿這wscy w swoim protok鏊e z dnia 18.01.1927 roku o przebiegu Powstania Wielkopolskiego w K瑿這wie w og鏊e nie wspominaj o wizycie dyplomatycznej pastora Hegemanna, co mo瞠 oznacza, 瞠 nikt z Dru篡ny K瑿這wskiej nie bra udzia逝 w pertraktacjach z Niemcami. Mo瞠 to tak瞠 oznacza, 瞠 powsta鎍y z wielkim niezadowoleniem przyj瘭i fakt, 瞠 so速ys Jask鏊ski pod wp造wem nacisku ks. Kami雟kiego podpisa dokumenty uznaj鉍e Republik wi皻no i w jednoznaczny spos鏏 chcieli si odci寞 od tych fatalnych w skutkach decyzji.

W odpowiedzi na propozycj ppor Stanis豉wa Siudy, kt鏎y wezwa Dru篡n K瑿這wsk do wsparcia wojsk powsta鎍zych w pocigu za Niemcami, powsta鎍y z K瑿這wa w sile 15 ludzi wyruszyli do Wolsztyna, gdzie zostali wcieleni do kompani sier. Tomiaka. W K瑿這wie pozostali tylko powsta鎍y pe軟i鉍y funkcje wartownicze od strony Obry, wi皻na, Moch, Solca. Powsta鎍y dru篡ny k瑿這wskiej wsp鏊nie z kompani wielichowsk wypierali Niemc闚 w kierunku Kopanicy. Po przegrupowaniu si powsta鎍zych dosz這 w dniach 10/11.01.1919 roku do bitwy i w jej wyniku Kopanica zosta豉 wyzwolona.

Deklarowana przez pastora Hegemanna neutralno Republiki wi皻no (Freistadt Schwenten) by豉 iluzoryczna. W dniu 9.01.1919 roku patrol konny z Kolska zosta przez przewodnika ze wi皻na przeprowadzony do Obry. W potyczce jaka wywi頊a豉 si pod Obr zgin像 powstaniec z Obry J霩ef Buczkowski. Dow鏚cy powstania na odcinku wolszty雟kim zamierzali zaj寞 Republik wi皻no ale Naczelna Rada Ludowa w Poznaniu nie wyrazi豉 zgody.

W dniu 13.01.1919 roku silny oddzia Niemc闚 ze wi皻na zaatakowa posterunki w K瑿這wie ale atak zosta odparty przez powsta鎍闚. W wyniku strzelaniny ranny w r瘯 zosta J霩ef Kry. Wobec ci鉚貫go zagro瞠nia ze strony niemieckiej dru篡na k瑿這wska zosta豉 z powrotem odes豉na do K瑿這wa.

Pocz預szy od potyczki obronnej, kt鏎a mia豉 miejsce w dniu 13.01.1919 roku do dru篡ny k瑿這wskiej ka盥ego dnia zg豉szali si nowi ochotnicy, dzi瘯i czemu przyst雷iono do kopania row闚 obronnych, przycz闚 mostowych i okop闚. Dru篡na K瑿這wska ros豉 w si喚 i wkr鏒ce przekszta販ona zosta豉 w pluton pod dow鏚ztwem Bronis豉wa Kotlarskiego, wchodz鉍y w sk豉d kompanii pod dow鏚ztwem Stanis豉wa G鏎nego i t kompani nazywano kompani Kotlarskich.

W豉dze powsta鎍ze odcinka wolszty雟kiego uzna造, 瞠 K瑿這wo nara穎ne jest na ataki zbrojne, dlatego w celu samoobrony pluton pod dow鏚ztwem Bronis豉wa Kotlarskiego otrzyma bro i amunicj. Takie dozbrojenie oddzia逝 umo磧iwia這 odpieranie atak闚 wroga.

W dniu 24.01.1919 roku o godz. 13-tej niebezpiecze雟two zn闚 nadesz這 od strony neutralnego wi皻na. Dwie silne kolumny piechoty niemieckiej wsparte szwadronem kawalerii przeprowadzi造 r闚nolegle ataki na powsta鎍ze posterunki w Obrze i w K瑿這wie. Dzi瘯i zdecydowanej i odwa積ej obronie powsta鎍闚, w obydwu wsiach ataki Niemc闚 zosta造 odparte.

Powsta鎍y k瑿這wscy tak opisali ow akcj zbrojn: W ko鎍u stycznia pewnego poranka zaatakowa nasze wysuni皻e posterunki silny patrol niemiecki w sile 20 穎軟ierzy ogniem karabinowym, b璠鉍 uzbrojony w r璚zne granaty. Posterunki nasze zaalarmowa造 wart nasz, odpowiedzia造 ogniem karabinowym, uda造 si w pocig za uciekaj鉍ymi zabrawszy do niewoli 2 穎軟ierzy i jednego ci篹ko rannego podoficera. lady na niegu wskazywa造 w kierunku uciekaj鉍ych 穎軟ierzy niemieckich, i wi璚ej rannych by musia這.

Dnia 25.01.1919 wyzwolony zosta Babimost i Kargowa, a 26.01. powsta鎍y zaj瘭i Nowy Jaromierz. Dnia 8.02.1919 wyzwolone zosta造 Mochy, Kaszczor, Wiele i Os這nin.

R闚nolegle z dzia豉niami powsta鎍zymi prowadzona by豉 reorganizacja polskich oddzia闚, kt鏎e sukcesywnie przekszta販ane by造 w regularne Wojsko Polskie.

Dow鏚ztwo kompanii G鏎nego zlecono Bronis豉wowi Kotlarskiemu, a dow鏚ztwo Plutonu K瑿這wskiego obj像 Max Marcinowski.

Powsta鎍y k瑿這wscy zanotowali straty osobowe, i tak w walce pod υmnic poleg powstaniec Szeffler, a pod Zb零zyniem poleg powstaniec Wojtkowiak, oboje z Dru篡ny K瑿這wskiej. W walkach mi璠zy Babimostem a Kramskiem ci篹ko ranny zosta powstaniec, Andrzej Pawlik z K瑿這wa.

W swoim protokole powsta鎍y k瑿這wscy podkrelaj wielkie zas逝gi Roberta Marcinowskiego fabrykanta z K瑿這wa, Stanis豉wa Rogozi雟kiego 闚czesnego so速ysa z K瑿這wa i Szczepana Pawlika rolnika z K瑿這wa, kt鏎y s逝篡 powsta鎍om m.in. prowiantem i w豉snym transportem.

 

W ho責zie tym wszystkim, dzi瘯i kt鏎ym mamy Woln Polsk.
Eugenia wietli雟ka - Pi皻a
Wolsztyn, 24.11.2013

 

Protok馧 wspomnienia powsta鎍闚 z K瑿這wa (tekst oryginalny)

 

Przed kilkunastu miesi鉍ami otrzyma豉m wielkiej wagi dokument datowany na dzie 18.01.1927 roku zatytu這wany "Protok馧". Dokument ten przechowany by przez rodzin Bronis豉wa Kotlarskiego, kt鏎y wywodzi si z K瑿這wa, a otrzyma豉m go od p. Andrzeja Kotlarskiego, kt鏎y jest wnukiem Bronis豉wa. Ni瞠j znajduje si tre "Protoko逝", kt鏎y przytaczam w brzmieniu dos這wnym i ogromnie 瘸逝j, 瞠 dokument nie by mi znany wczeniej. Wiele os鏏, znajdzie w tym dokumencie potwierdzenie uczestniczenia swoich dziadk闚 w walkach Powstania Wielkopolskiego. W styczniowe dni warto p鎩 na mogi造 naszych powsta鎍闚 poleg造ch w walkach 1918 1919 i odda Im ho責, pochyli g這w. Nale篡 wspomnie r闚nie tych, kt鏎zy tak ofiar byli gotowi ponie, a los ich oszcz璠zi i prze篡li. Wielu powsta鎍闚 wielkopolskich by這 gn瑿ionych ze szczeg鏊nym okrucie雟twem przez hitlerowc闚 podczas II Wojny wiatowej. My, mieszka鎍y Wielkopolski potrafimy pami皻a o tych, kt鏎zy z powi璚eniem i oddaniem walczyli o Woln i Niepodleg章. W K瑿這wie owo pami皻anie jest widoczne, bo na cmentarzu parafialnym przy pomniku poleg造ch k豉dzione s kwiaty, wie鎍e i zapalane s znicze - ognie pami璚i.

 

"Chc鉍 historj Powstania w K瑿這wie streci, stwierdzaj ni瞠j podpisani Walenty Kotlarski rolnik, Franciszek Koz這wski rolnik, Micha P豉wi雟ki rolnik, Stanis豉w Kotlarski kupiec, Andrzej Kotlarski rolnik wszyscy z K瑿這wa i kupiec Bronis豉w Kotlarski z Leszna ul. Dworcowa 2 nast瘼uj鉍y przebieg powstania. W dniu 5go stycznia 1919 r. kiedy o zdobycie Wolsztyna toczy豉 si walka powsta鎍闚 przeciw Grendschutzowi, zaalarmowano wszystkich by造ch wojskowych celem przeszkodzenia nadejcia posi趾闚 wojskowych z Nowej Soli, kt鏎y to by na torze kolejowym Nowas鏊 - Wolsztyn zasygnalizowany, celem dania pomocy wojsku niemieckiemu w Wolsztynie. Aby zapobiedz ewentl. informacji tutejszych urz璠nik闚 niemieckich z stron nieprzyjacielsk, odebrano w dniu 5 stycznia 1919 ajenture pocztow pannie Stein i obsadzono takowe przez powsta鎍闚 rolnik闚 Maxa Marcinowskiego i J霩efa Kotlarskiego. Przewody telefoniczne 章cz鉍e stron niemieck przerwano. Taksamo odebrano zawiadowczyni p. Laubsch Minna funkcj zawiadowcy stacji kolejowej i obsadzono dworzec przez powsta鎍a Walentego Kotlarskiego. Przez takowego odebrano r闚nie stan got闚ki i bilet闚 kt鏎 odstawiono do Wolsztyna. W celu przeszkodzenia nadejciu poci鉚u z Nowej soli zorganizowano dorywczo przez udzielenie r騜nych narz璠zi tutejszego fabrykanta maszyn Roberta Marcinowskiego oddzia, kt鏎y w tym瞠 dniu porozkr璚a szyny toru kolejowego i takowe czciowo usun像, tak瞠 przez to uniemo磧iwiono przejazd poci鉚u do Wolsztyna, kt鏎y te w tym瞠 dniu po po逝dniu o godz. 4 tej przed stacj z jednym plutonem kulomiot闚 ci篹kich nadjecha. Z powodu braku w dru篡nie karabin闚 i amunicji a niechc鉍 narazi ludno cywiln na niebezpiecze雟two, przyst雷iono do pertraktacji z tym瞠 oddzia貫m, kt鏎y te nie mog鉍 kolej dalej ruszy zatrzyma si na dworcu. W tym czasie wys豉no do obozu powsta鎍闚 w Wolsztynie kurjera z meldunkiem. Poniewa w momencie tym rozstrzyga造 si w Wolsztynie losy dalszej akcji w toku pertrakcji z oddzia豉mi grenzschuzu przys豉no tu dot鉅 瘸ndarma jeszcze niemieckiego z Wolsztyna z rozkazami aby tu stacjonowane wojsko z Nowejsoli si z powrotem wr鏂i這, co te takowe uczyni這. W akcji tej wst瘼nej mo瞠 na poz鏎 drobnej a jednak wa積ej przyczynili si dodatnio: Wita Jan, Leon Waszkowiak, p. Stanis豉w Stawski, Bart這miej Wojtkowiak, Wawrzyn 砰galski, Jan Smerdka, J霩ef Wita, Stanis豉w Wita, J霩ef Kry, Tomasz Rozynek, Zaj鉍 Ludwik, Szczepan Siotka (mam w靖pliwo co do pierwszej litery nazwiska. przyp.E..) Micha P豉wi雟ki, Franciszek Koz這wski, Walenty Kotlarski, Bronis豉w Kotlarski i wielu innych kt鏎ych ju si nie pami皻a. Oddzia ochotniczyk闚 tutejszych powsta鎍闚 uj像 powstaniec Bronis豉w Kotlarski i dano nazw dru篡na K瑿這wska. Stworzono lokal wartowniczy, poustawiano na zagro穎nych ze strony niemieckiej punktach (przejcia mosty ect.) posterunki i powysy豉no patrole. W mi璠zy czasie oddzia造 powsta鎍ze, kt鏎e Wolsztyn zdoby造 ruszy造 za niemcami w kierunku Kopanicy. Poniewa takowe za s豉be by造 do dalszej akcji zaalarmowano przez ju utworzone dow鏚ztwo w Wolsztynie na czele z popor. Siud tutejsz dru篡n o pomoc do zaj璚ia Kopanicy. Dru篡na w sile ca 15 ludzi ruszy豉 do Wolsztyna z k鉅 po wcieleniu jej do kompaniji sier. Tomiaka pomog豉 zaj寞 Kopanic. W dniu tym zaatakowa silny patrol niemiecki posterunki w K瑿這wie przyczem zosta raniony w r瘯 J霩ef Kry. Wobec tego zosta豉 dru篡na, kt鏎a znajdowa豉 si w Kopanicy natychmiast do K瑿這wa z powrotem skierowana.
Odt鉅 dru篡na z dnia na dzie si przez ochotnik闚 powi瘯sza豉 i przyst雷iono do kopania row闚 ochronnych, przycz馧k闚 mostowych i okop闚. Odt鉅 przydzielono przez dow鏚ztwo z Wolsztyna sier瘸nta (pniej p. por.) G鏎nego Stanis豉wa jako dow鏚zce kompaniji tej瞠 dru篡ny i odt鉅 dru篡na K瑿這wska by豉 plutonem Kompaniji G鏎ny pod dow鏚ztwem plutonu szeregowca Bronis豉wa Kotlarskiego. Dot鉅 oboj皻nych by造ch wojskowych jak i wog鏊e m篹czyzn starano si przez propagande zbi鏎ki zwerbowa w tworz鉍e si ju oddzia造 wojska polskiego. Poniewa wioska nasza jako ostatnia polska do zagro穎na by豉, znalaz這 si te zrozumienie dla samoobrony, tak 瞠 kompanja dostaj鉍 ju bro i amunicj by豉 w stanie ewentl. mniejsze potyczki sama odeprze. W ko鎍u stycznia pewnego poranka zaatakowa nasze wysuni皻e posterunki silny patrol niemiecki w sile ca 20 穎軟ierzy ogniem karabinowym, b璠鉍 uzbrojony w r璚zne granaty. Posterunki nasze zaalarmowa造 wart nasz, odpowiedzia造 ogniem karabinowym, uda造 si w pocig za atakuj鉍emi zabrawszy do niewoli 2 穎軟ierzy i jednego ci篹ko rannego w brzuch podoficera. lady na niegu wskazywa造 w kierunku uciekaj鉍ych 穎軟ierzy niemieckich, i wi璚ej rannych by musia這. Odt鉅 przyst雷iono do organizacji formacji wojsk polskich i tak nale瞠limy odt鉅 do IV Baonu grupy Zachodniej. Roczniki m這dsze 1895 - 1896 i 97my wycofano z Kompanii naszej do Wolsztyna, gdzie przyst雷iono do formowania I Baonu 2go pu趾u Strzelc闚 Wkp. pod dow鏚ztwem por. Siudy. Dow鏚ce naszego t.j. sier. G鏎nego mianowa豉 w mi璠zy czasie Naczelna Rada Ludowa w Poznaniu popor. I przydzielono Jego do 2 Komp. 2 pu趾u Strzelc闚 Wkp. Dow鏚ztwo w Wolsztynie obj像 popor. Szczeniak i przyst雷iono do tworzenia 7 pu趾u Strzelc闚 Wkp. Dow鏚z w kompanji G鏎neg zlecono szereg. Bronis豉wowi Kotlarskiemu, dow鏚ztwo plutonu obj像 Max Marcinowski. Po perbustracji frontu i oddzia逝 naszego przez genera豉 Dowbora - Munickiego nazwano kompani nasz 4 komp. 7 pu趾u Strzelc闚 Wkp.
Ponownie wycofano pozosta貫 m這dsze roczniki do Wolsztyna celem skompletowania ca這ci 7 pu趾u Strz. Wkp i pozosta這 nazwano odt鉅 Baon zapasowy 7 p. Strz. Wkp. kt鏎y w kwietniu 1919 r. z odcinku K瑿這wa i Wolsztyna wycofano i w Kocianie jako miastem garnizonowem stacjonowano. Jako komendant odcinkowy by na froncie naszym por. Bujakiewicz. Zaznaczy wypada, 瞠 z dru篡ny K瑿這wskiej polegli w walkach pod υmnic p. Szeffler, pod Zb零zyniem p. Wojtkowiak natomiast ci篹ko rannym zosta Andrzej Pawlik w walkach pod Babimostem - Kramskiem. Poza wymienionymi osobami zas逝穎nemi przys逝giwa si bardzo dodatnio 闚czesny so速ys Stanis豉w Rogozi雟ki, fabrykant maszyn Robert Marcinowski i rolnik Szczepan Pawlik, ale jest jeszcze mo瞠 wiele os鏏, kt鏎zy z pami璚i wyli! Obecnie w protokole niniejszym s mo瞠 jeszcze braki, kt鏎e na ewentualne 篡czenie mo積a by uzupe軟i o ile tego do historji potrzebne jest. Ewentualne dalsze wyt這maczenia ci鉚u dalszego udzieli mo瞠 Chor嘀y rezerwy kupiec Bronis豉w Kotlarski w Lesznie ul. Dworcowa 2. Co do akcji w K瑿這wie r闚nie rolnik Walenty Kotlarski w K瑿這wie".
p. p . p.
K瑿這wo dnia 18.I.1927
Bronis豉w Kotlarski
Walenty Kotlarski III
Micha P豉wi雟ki
Stanis豉w Kotlarski
Franciszek Koz這wski
Andrzej Kotlarski